Ο κήπος

Εγώ δε ζω σ’ αυτόν τον κόσμο

ζω σ’ ένα δικό μου κήπο.

Σ’ αυτόν τον κήπο αγριάδες δε φυτρώνουν

μόνο ανεμώνες και κρίνα.

Σ’ αυτόν τον κήπο θολά νερά δε θα βρεις

μόνο μάτια καθαρά.

Σ’ αυτόν τον κήπο το ψέμα δε μεσουρανεί

μόνο άνθρωποι με ουράνια τόξα στο κεφάλι.

Σ’ αυτόν δε χωράνε συγκρίσεις μ’ αυταπάτες

μόνο αληθινές αγάπες.

Στον κήπο το δικό μου μπορείς να γευτείς

απ’ όλους τους καρπούς, να μυρίσεις όλα τ’ άνθη,

ν’ ανέβεις τους λόφους της σιωπής,

να περπατήσεις τα μονοπάτια της αιδούς.

Εδώ μπορείς να πιεις απ’ την πηγή του έρωτα

και να γιατρέψεις την παλιά πληγή.

Στον κήπο το δικό μου έχω δυο μάτια για ουρανό

και χίλια φιλιά για ποταμό.

Απ’ τον κήπο αυτό δε λείπει

ούτε η χαρά ούτε η λύπη.